TANIEC HIP HOP W NASZEJ SZKOLE

Autor Mariusz 0

Zaczęło się w 1993, grupa młodzieży trenująca taniec sportowy, w ramach relaksu w ferie zimowe, spróbowała czegoś innego… i tak już zostało. Powstała grupa Miraż działająca przy klubie Garnizonowym w Bytomiu, a część z nich trzy lata później stanęła na podium Mistrzostw Polski…

Hip Hop – ruch kulturowy, rozpoczęty przez Afroamerykanów i Latynosów we wczesnych latach 70. XX wieku w nowojorskim Bronksie. Hip-hop zaczął przenikać do świata kultury masowej na początku lat 80. W następnej dekadzie zaczął zyskiwać popularność w innych rejonach świata.
“Ojcem” ruchu hip-hopowego był DJ Kool Herca (który przybył z Jamajki do Nowego Jorku w roku 1967), jednak dopiero w sierpniu 1973 swoją imprezą na Sedgwick Avenue dał początek temu, co dziś jest multimiliardowym przemysłem. Pierwszą osobą, która użyła określenia „hip-hop” był najprawdopodobniej DJ Hollywood. Natomiast Afrika Bambaataa był pierwszym, który tym mianem określił całą kulturę, wyróżniając jej podstawowe elementy.

Cztery główne aspekty, bądź “elementy” kultury hip-hop to:
• MCing (rapowanie)
• DJing
• graffiti
• b-boying (znany też jako breakdance)

Niektórzy dodają też aktywizm polityczny, modę hiphopową, slang, przemysł filmowy, teatr, czy nawet architekturę. Hip-hop jest pokrewny z muzyką reggae w jej różnych postaciach, z którym to ruchem łączy go postawa społeczna i antyestablishmentowa ideologia oraz aspekt sztuki ulicznej i folkloru miejskiego. Rap jako awangardowy gatunek muzyczny tworzony jest zwykle za pomocą rapowania i produkcji beatów (albo też DJingu).
Kultura hip-hopu w swoim pochodzeniu wywodzi się przede wszystkim ze zmarginalizowanych społecznie środowisk. Jest niekonformistyczna w odniesieniu do zachodniego systemu wartości i estetyki, np. akceptuje łamanie prawa, nie stroni od wulgarnej ekspresji.
Za datę „narodzin” hip-hopu oficjalnie uznaje się 12 października 1973 roku – jest to również początek niezwykle ważnej w historii hip hopu organizacji Zulu Nation stworzonej przez Bambaataa.

New School / New Style
W latach 90 gdy hip hop music nadal się rozwijała i odeszła trochę do funku, zwolniła, bit stał się cięższy i bardziej agresywny. Dało to początek nowemu stylowi hip hop dance, większość była tańczona u góry w pionie w przeciwieństwie do B-boyingu, który słynie ze swojej pracy przy podłodze. New Style inspirowany był wieloma starszymi stylami street dance i został scalony, zmieszany w coś nowego. Oto kilka specyficznych stylów zaliczających się do new style: krumping, harlem shake, snap dancing, blood walk, clown walk, hill toe, booty popping, 1,2 step, crip walk. Po sklasyfikowaniu nowej szkoly hip hopu jako odrębnego stylu tańca, jego popularność wzrastała na coraz większych zawodach street dance, takich jak „Juste Debout” które zawarło new style jako oddzielną kategorię. Wiele z nowych stylów hip hopu można zobaczyć w dzisiejszych, skierowanych do młodzieży, teledyskach muzycznych programów takich jak MTV.

Old School
Old school hip hop dances powstały w latach 1970, 1980 i tańczone były zwłaszcza do funku i old school hip hop music. B-boying jest najlepiej znany spośród wszystkich hip hop dance styles i jest uważany za kamień węgielny kultury hip hop. W latach 80 wiele technik funk dance styles, które powstały oddzielnie od hip hopu, jak popping i locking, było wchłanianych do kultury hip-hopowej oraz zauważanych podczas pokazów b-boyowych.

Street Dance
To ogólna nazwa, pod którą można podpisać wszystkie style tańca które ewoluowały poza szkołami tańca. Street Dance miał swoje początki na ulicach, na boiskach szkolnych i w nocnych klubach. Z natury towarzyski i pełen improwizacji, pobudzający do interakcji i kontaktu z oglądającymi i innymi tancerzami. Dzisiaj pojęcie Street Dance używane jest w odniesieniu do wielu tańców hip hop i stylów funk dance, które pojawiły się w Stanach na początku lat 70-tych, ewoluowały w dzisiejszą kulturę hip-hopową i nadal się rozwijają. Wiele z tych stylów uważanych jest za wywodzące się ściśle ze środowisk afro amerykańskich.

Hip Hop Dance
Odwołuje się do stylów tańca głównie tańczących do muzyki hip hop lub które ewoluowały jako część kultury hip hop. Hip Hop Dance może być podzielony na old school i new school, ale ten podział nie jest czymś wyraźnym i ewoluował z mijającym czasem. Hip Hop Dances to zwykle  street dances, ponieważ tak samo powstały i się rozwijały.

Krumping
Jest szybko rozprzestrzeniającym się stylem tańca hip hop. Zapoczątkowany przez afro-amerykańską społeczność południowego i centralnego Los Angeles w Kalifornii. Jest stosunkowo nową formą wielkomiejskiego ruchu czarnego tańca. Jest wolny (nie ograniczony sztywnymi regułami), ekspresyjny i bardzo energetyczny. Krumping ma swoje początki w tradycyjnych afrykańskich tańcach. W filmie „Rize” David Lachapelle używa tancerzy z afrykańskich wiosek i przeplata je ze scenami pojedynków Kramperów by pokazać podobieństwa. Krump czy Krumping miał swoje źródła w: Clowningu oraz w stylu zwanym Tańcem Klauna („Clown-Dancing Style”). Powstał jako manifestacja ruchu czarnego tańca. Taniec klauna stworzył na początku lat 90-tych Thomas Johnson tj. Tommy the Clown. Uważał taniec za pozytywne ujście. Wierzył, że człowiek może uniknąć wciągnięcia do gangu lub przemocy związanej z byciem w nim poprzez zaangażowanie w taniec. By rozwijać Clowning, mieszał lokalne elementy czarnego tańca: „G dance” czy „Gangsta(er) boogie”. Clowning także zawiera pewne elementy Jamajskiego Tańca, tj. „butterfly” (motyl) czy „rodeo”, również czerpie ruchy z poppingu, lockingu – dwóch starszych i bardziej sprecyzowanych form czarnego tańca związanego z Bboyingiem. Z Clowningiem wiąże się również malowanie twarzy – bezpośrednio wynikające z pochodzenia tego stylu i stosowane podczas pokazów Tommiego Klauna. Stosując ten styl tańca by ulepszać występ i reklamować swój biznes, Tommy zyskiwał złą sławę w okolicy. Ale z czasem znaczna liczba okolicznej młodzieży zainteresowała się jego tańcem, co umożliwiło mu zająć się tylko i wyłącznie nauczaniem ich nowego stylu. Zyskiwał wielu naśladowców, którzy byli przezywani Hip-Hopowymi Klaunami („the Hip Hop Clowns”)
Występował publicznie ze swoimi najlepszymi dzieciakami (tancerzami w wieku od 6 do 20 lat). Po paru latach był w stanie otworzyć szkołę/akademię w południowo centralnym Los Angeles. Ten podziemny ruch szybko rozprzestrzenił się poza południowo centralny Los Angeles i zajął resztę Kalifornii i dalej. Obecnie istnieje około 50 Clowning grup. Krumping dołączył do głównego nurtu hip-hopu poprzez występy w wielu różnorodnych teledyskach. Zróżnicowanie w Krumpingu pojawiło się wtedy, gdy pokolenie pierwszych hip-hopowych klaunów podrosło. Zaczęli czegoś szukać, inaczej patrzeli już na ten styl niż Tommy, odeszli od dziecięcej natury Klauningu. Indywidualiści jak Main Event, Tight Eyes, Big Mijo, D_Foxxx a.k.a De’Andre Green, Jay Smooth są tymi którzy zapoczątkowali Krumping, a Lil’C, poprzez to, że bardzo dużo wniósł do Krumpingu jest jednym z jego ojców chrzestnych (patrz „Kings of Krump”). Dokładniej, bardzo ważne i niezbędne jest by tytułować ich jako pierwsze pokolenie, starsi lub wielcy domownicy lub królowie krumpingu ponieważ tylko oni mają prawo do tych tytułów, jakkolwiek inni krumperzy mogą być znani i rozpoznawalni od tymi trzema nazwami. Po 2006 w Krumpingu rozwinęło się wiele różnorodnych styli: Goffy, Rugged, Beasty, Grimey, Flashy, Cocky, Jerky, Bully, Tricks i wiele innych.

Popping
Popping to kolejny styl stworzony przez Sama. Ludzie nie dokładnie wiedzą jaki to jest styl. Myśla że to jest nazwa dla wszystkich stylów które powstaly podczas ruchu funkowego (w Californii w latach 1970). Jednak tak nie jest. Popping jest stylem samym w sobie, który dotyczy łamania nóg do tyłu, ciągłego napinania mieśni (zacinka) w rytm bitu, żeby dać łamany efekt. Popping jest niepowtarzalny. To nie jest uniwersalna nazwa dla wszystkich stylów funkowych. Jeżeli popujesz, jesteś poperem, Jeżeli machasz, jesteś waverem. I TU ZASADZKA jeźeli boogaloojesz, jesteś boogaloojerem i tak dalej. Sam mówił słowo ‘pop’ każdego razu gdy się wyginał podczas tańca, w podobny sposób jak niektórzy wydają z siebie odgłosy maszyn robiąc robota. Sam mówił ‘pop,pop,pop’. Ludzie mówili mu: hej zrób te pop coś tam rzeczy!. Wielu może zapytać czym jest electric boogaloo. Jest to mieszanka stylów popping i boogaloo. Oba te style szanują się wzajemnie i na całym świecie są znane pod skrótem EB.
Inne style : Animation, Boogaloo, Bopping, Centipede, Crazy Legs, Cobra, Dime, Stopping, Filmore, Floating/Gliding, Hitting, Popping, Puppet, Robot, Saccin, Scarecrow, Snaking, Spiderman, Sticking, Strobing, Strutting, Ticking, Tutting, Waving

Gwarantujemy fachowość prowadzonych zajęć oraz ich systematyczność.
Obowiązuje strój sportowy. Nie należy oczywiście od razu spodziewać się rzucających na kolana wyników. Hip Hop to forma taneczna wymagająca sporego wysiłku, wyniki i owszem – pojawiają się stopniowo, wraz z ilością przetańczonych godzin, zapewniając sporo satysfakcji.
Same zajęcia zapewniają uczestnikom prawidłowy rozwój, sylwetkę, doskonałą kondycję oraz pomogą korygować wady postawy. Najbardziej wytrwali z czasem zaczną prezentować poziom zawodniczy i będą mogli startować w zawodach, w kategoriiach solo, duety, mini formacje i formacje.

Już w 1996 roku, nasz  Zespół Tańca Współczesnego “Miraż” działający przy Klubie Garnizonowym w Bytomiu zdobył II wicemistrzostwo Polski w kategorii Formacje Hip Hop. Na ogólnopolskim Festiwalu Disco Świdnica 2001 nasi soliści zajęli II i III miesjce w kategorii Disco pow. 15 lat rywalizując na parkiecie z mistrzem Polski w Disco z Wrocławia. Wypada też nadmienić,że nasz nowy zespół tańca nowoczesnego “ERKA” 18 lutego 2005 zajął pierwsze miejsce w VIII edycji Turnieju Tańca “Step by step” w Chorzowie ( startowały 22 zespoły ze Śląska ), był półfinalistą Mistrzostw Polski Hip Hop i Electric Boogie we Wrocławiu 16-17.04.2005, oraz zajął II miejsce w Turnieju Tańca Ulicznego “Street Dance – (nie) łam się” w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu 8.04.2005. Więcej o “ERCE” w wydarzeniach.

 

 

Tagi dla tego postu